Driemaal was scheepsrecht

Europa-Park in Rust - Foto: © Europa-Park

Pas de derde locatie die vader en zoon Mack bezochten werd de plek voor hun Europa-Park. En waarom heet het pretpark zo?

Franz Mack, eigenaar van het bekende attractiebouwbedrijf Mack GmbH & Co. (nu Mack Rides), kwam in 1972 tijdens een zakenreis in de Verenigde Staten op het idee een eigen pretpark te bouwen. Het park zou kunnen dienen als showroom voor de attracties uit de collectie van Mack. Samen met zijn zoon Roland – die Mack senior vergezelde op de zakenreis – werkte Franz al in het vliegtuig terug naar Duitsland de plannen verder uit.

Breisach am Rhein

Enkele maanden later ging Franz Mack op zoek naar een geschikte locatie voor zijn ‘Freizeitpark’. Als eerste viel zijn oog op een terrein in Breisach, zo’n veertig kilometer ten zuiden van de huidige standplaats Rust. Daar ontstond ook het idee voor de naam Europa-Park. Op het grondgebied in Breisach lag namelijk een klein kunstmatig meertje met de naam Europa-See. Rond een Europa-meer hoort een Europa-Park, vond Mack, en die naam bleef behouden, ook toen Breisach afviel als vestigingplaats.

Opvanggebied voor Rijnwater

De gemeenteraad van Breisach was enthousiast over het plan voor een pretpark en gaf zijn goedkeuring. Maar het ministerie van de deelstaat Baden-Wurttemberg keurde de plannen af. Het uitgezochte terrein was namelijk bedoeld als opslagbekken voor als het water van de nabijgelegen Rijn te hoog zou staan.

Neuenburg

De tweede optie lag nog tien kilometer zuidelijker: een terrein van twintig hectare in Neuenburg. Maar dat grondgebied bleek toch niet zo geschikt. “Er stonden geen bomen, het was een vrij kale vlakte”, herinnerde de in 2010 overleden Franz Mack zich. “Het terrein lag naast de snelweg naar Basel. Heel gunstig gelegen dus, maar we moesten een tunnel bouwen om onze bezoekers bij het park te krijgen. En alleen al die tunnel zou een miljoen Mark gaan kosten.” Ook Neuenburg viel af.

De ingang van Europa-Park in Rust - Foto: © Adri van Esch

Rust Roest

Bij toeval stuitte Franz en Roland Mack op een stuk grond bij Rust (spreek uit: Roest). De gemeente wilde daar van het slotpark bij kasteel Balthasar af. “De gemeente had niet eens geld om het gras te maaien, laat staan om het park te onderhouden”, vertelde Mack. De ondernemers konden ook een naastgelegen sprookjespark kopen. De twee terreinen samen waren uitstekend geschikt voor Europa-Park. Op 12 juli 1975 opende het ‘Freizeitpark’, met een twintigtal attracties waaronder een minigolfbaan – met miniatuurreplica’s van de Eiffeltoren, de Big Ben en een Griekse tempel –, een westerntrein, een Mississippiboot en een monorail.

Kinderboerderij en dierentuintje

Van de vorige eigenaar werden een kinderboerderij met ezels, pony’s, schapen en geiten en een dierentuintje met Chinese dikbuikvarkens en damherten overgenomen. De twintig hectares van toen groeiden uit tot tachtig hectares. Voor de komende jaren liggen er weer nieuwe uitbreidingsplannen op de tekentafel, onder meer voor een zesde hotel en een omvangrijk waterpark.

2016 © Tekst: Parkplanet – Foto’s: Adri van Esch, Europa-Park